palyaço surat olurum

önceden konuşurdum da
arkadan başka şeyler gelirdi.
söylemediğim şeyler...
bu daha mı iyi?

bence konuşmanın sınırı var sadece
konuşmak veya susmak değildir yaşantımız...
paylaşmaktır..

konuştuğunda susmanı isterler
sustuğunda konuşmanı...

ne yaparsan tersini.
insanoğlunun saflığı budur aslında...

duruma göre hareket etmek gerekmektedir...

bir anlam çıkacak olursa:
sadece kendiniz olarak sevilmelisiniz
eğer herkese göre başka biri olacaksak.
bir palyaço surat olurum daha iyi...

a. 2010-ISPARTA

güzel günlerden bir gün pazar

ikibinon yılının

ekim ayında

ilk pazar

anısına...

1.

buluşmak

sonra yürümek

ihtiyaçları almak

ve yola koyulmak

2.

bindik otobüse

koyulduk yola

tırmandık tepeye

vardık zirveye

3.

ortasındayız

yüksek yüksek

dağların

oysa

bir

dağın

tepesindeyiz

bir dağın tepesindeyiz

4.

sakinliğe ihtiyaç varmış

sohbet etmekmiş

kafa dinlendirmekmiş

gözlemlemekmiş

-amaç

5.

dürbün var elimizde

bakıyoruz etrafa

polis olmak istemiştik

küçüklüğümüzden beri

oraya buraya bakarken

izlediğimiz;

koca bir kertenkeleymiş

6.

göl deniz yoktu karşımızda

susuz bir okyanus vardı altımızda

şelale diye geldiğimiz yerde

borudan su akıyordu

az daha tepeye çıktığımızda

- serbest bir su vardı deresiz

7.

Çıkmıştık tepeye

varmıştık ya hani zirveye

daire çizildi üstümüzde

yem oluyorduk şahine

8.

konuşan konuşuyordu

haksız konuşan da yoktu

eski benler uyanmıştı

eski benler uyanmıştı

(8.1)

-İnsan,

kendi yolunu kendi belirler.

doğruyu istiyorsan aklını,

yanlışı istiyorsan vicdanı dinle-

yazmış kitabımın arasına

konuşurken

9.

Psikopat dedi bana

ne-den demişti acaba

"masum suratlı

aptal bakışlı

deli gönüllü demişti"

sanırım.

10.

hava kararmaya başlayınca

güneşin battığını hissetmek

güneş-

-karşı dağın arkasına geçince

karanlığı hissetmek

11.

artık iniyorduk aşağıya

üşümüştük oracıkta

ateş yakacaktık

...

12.

ateşi yakmıştık yolda

kısa bir süre de ısınmıştık

sonra sönmüştü ateş

ama ısınmıştık

tekrar yakmak istesek de

yanmamıştı otlar...

13.

sönen otların

küçük ateşleri

hala yanıyordu

o güzel

parlaklığıyla

oysa terk edecektik

döktüldü

oradaki toprak

biz gidince;

alevlenmesin

ormana doğru diye.

14.

en güzel günlerim

ömür boyu sürecek

15.

ve ömür bittiğinde

devam edin

güzel günlerim

hey

Ali Mert Ünal

Isparta- 05. 10.2010

(8.1)-ATASAGUN, Hakan

HANİ

çizip yazdıklarım

anlatırdı birilerine

düşündüklerimi....

sonra taşardım da

haykıra haykıra

konuşurdum...

gördüklerim

ve onların düşüncelerini

gözlerim işitirdi ya...

sanırım

düşünmeyi ve

hatta görmeyi de

bırakmışım.

ve zaman geçti...

birileri bana anlatmaya başladı...

ve ben dinlemeye başladım.

ne yapıyordum bu zaman içerisinde?

susmaya başladığımdan bu yana

ne yapıyordum?

ve ne yapıyorum?

izlemeli ve konuşmalıydım...

sanırım vakti geldi uyanmanın...

eski ben geri gelmeli.

alimertunal.

03.10.2010

ısparta