Maske Takacaksın

Maske takacaksın

görüldüğünde

daima gülen.

Maske takacaksın

ağladığında bile

daima gülen.

Maske takacaksın

seni kırsalar bile

daima gülen.

Maske takacaksın

sevindiğinde

kahkaha atan.

Maske takacaksın

görüldüğünde

güldüren

ve saygıyla

selamlayanları

göreceksin.

Maske takacaksın

hayata

daima gülen.

palyaço surat olurum

önceden konuşurdum da
arkadan başka şeyler gelirdi.
söylemediğim şeyler...
bu daha mı iyi?

bence konuşmanın sınırı var sadece
konuşmak veya susmak değildir yaşantımız...
paylaşmaktır..

konuştuğunda susmanı isterler
sustuğunda konuşmanı...

ne yaparsan tersini.
insanoğlunun saflığı budur aslında...

duruma göre hareket etmek gerekmektedir...

bir anlam çıkacak olursa:
sadece kendiniz olarak sevilmelisiniz
eğer herkese göre başka biri olacaksak.
bir palyaço surat olurum daha iyi...

a. 2010-ISPARTA

güzel günlerden bir gün pazar

ikibinon yılının

ekim ayında

ilk pazar

anısına...

1.

buluşmak

sonra yürümek

ihtiyaçları almak

ve yola koyulmak

2.

bindik otobüse

koyulduk yola

tırmandık tepeye

vardık zirveye

3.

ortasındayız

yüksek yüksek

dağların

oysa

bir

dağın

tepesindeyiz

bir dağın tepesindeyiz

4.

sakinliğe ihtiyaç varmış

sohbet etmekmiş

kafa dinlendirmekmiş

gözlemlemekmiş

-amaç

5.

dürbün var elimizde

bakıyoruz etrafa

polis olmak istemiştik

küçüklüğümüzden beri

oraya buraya bakarken

izlediğimiz;

koca bir kertenkeleymiş

6.

göl deniz yoktu karşımızda

susuz bir okyanus vardı altımızda

şelale diye geldiğimiz yerde

borudan su akıyordu

az daha tepeye çıktığımızda

- serbest bir su vardı deresiz

7.

Çıkmıştık tepeye

varmıştık ya hani zirveye

daire çizildi üstümüzde

yem oluyorduk şahine

8.

konuşan konuşuyordu

haksız konuşan da yoktu

eski benler uyanmıştı

eski benler uyanmıştı

(8.1)

-İnsan,

kendi yolunu kendi belirler.

doğruyu istiyorsan aklını,

yanlışı istiyorsan vicdanı dinle-

yazmış kitabımın arasına

konuşurken

9.

Psikopat dedi bana

ne-den demişti acaba

"masum suratlı

aptal bakışlı

deli gönüllü demişti"

sanırım.

10.

hava kararmaya başlayınca

güneşin battığını hissetmek

güneş-

-karşı dağın arkasına geçince

karanlığı hissetmek

11.

artık iniyorduk aşağıya

üşümüştük oracıkta

ateş yakacaktık

...

12.

ateşi yakmıştık yolda

kısa bir süre de ısınmıştık

sonra sönmüştü ateş

ama ısınmıştık

tekrar yakmak istesek de

yanmamıştı otlar...

13.

sönen otların

küçük ateşleri

hala yanıyordu

o güzel

parlaklığıyla

oysa terk edecektik

döktüldü

oradaki toprak

biz gidince;

alevlenmesin

ormana doğru diye.

14.

en güzel günlerim

ömür boyu sürecek

15.

ve ömür bittiğinde

devam edin

güzel günlerim

hey

Ali Mert Ünal

Isparta- 05. 10.2010

(8.1)-ATASAGUN, Hakan

HANİ

çizip yazdıklarım

anlatırdı birilerine

düşündüklerimi....

sonra taşardım da

haykıra haykıra

konuşurdum...

gördüklerim

ve onların düşüncelerini

gözlerim işitirdi ya...

sanırım

düşünmeyi ve

hatta görmeyi de

bırakmışım.

ve zaman geçti...

birileri bana anlatmaya başladı...

ve ben dinlemeye başladım.

ne yapıyordum bu zaman içerisinde?

susmaya başladığımdan bu yana

ne yapıyordum?

ve ne yapıyorum?

izlemeli ve konuşmalıydım...

sanırım vakti geldi uyanmanın...

eski ben geri gelmeli.

alimertunal.

03.10.2010

ısparta

Sevda Annemize

Sevgi dolu günlere;

çocuk olmak,

büyümek,

sevilen biri olmak.

anne olmak

sonraaaa

anneanne olmak

nine olmak...

sevilen biri olmak

iyi ne varsa siz de var hocam...

"size de hep daha iyileri çarpsın diyeceğim"

ama daha iyisini bulmak zor.

iyi ki doğmuşsunuz, iyi ki tanımışım...

iyi ki annemiz oldunuz...

tarık''da kardeşimiz

mahomu da babamız yapmışız...

annelerinizi de ninelerimiz...

ailecek sevmişiz işte...

yeni yaşınız kutlu olsun...

sevgiyle kalına.

bir gideceğin arkasından (ali ergen)

"ehh artık gidiyoruz"
diyen birilerini
uzun zamandır görmedim.

unutmuşum da gidenleri,
uzun zaman görmeyince...

kimler gitmişti acaba?

üç beş görüşmenin arkasından
daha doğru düzgün tanışmadan
ve vedalaşmadan...

şimdi sen gidiyorsun.

nereye?
nereye...
nereye gittiğini...
bilmiyorum!

gideceksen git!
ama unutturma!
unutturma!
unutturma sen
kendini unutturma...

sevgiyle kal.
a.

Arkadaşım Fatma AYTEN'nin bir yağlıboya tablosu üzerine...

Teşekkürler bu karmakarışık doğanın içindeki renkler için,
Teşekkürler bu renkli duygularında bize yer verdiğin için,
Teşekkürler bu kırmızı ile mavi ve sarı'yla bize anlatıkların için,
Teşekkürler hepimizi bu renklerde buluşturduğun için...

Sevgiyle kal.

Ali Mert Ünal

gidiyorum;
bir gün daha eskişehire.
bir yaşanmışlık hikayesi daha yazmaya...

çiçekleri dinlemeye,
sesleri koklamaya...

4 yılın içinde yazdığımız hikaye gibi
bir günün arkasından
istanbula trenle yol hikayesi yazmaya...

kaybolup gülmeye,
banliyö, tramvay binip gezmeye...

tekrar eskişehire gelinecek
ve etrafın tadına bakılacak

bir balaban köfte ber posta'da tavuklu konfor
tatmaya...

diken çiçek

diken çiçek
daha açacak

diken çiçek
mor açacak

diken çiçek
dikenin sivri ucu batacak
dokunulamayacak

dokunulmayacak

diken çiçeğime
kelebek konacak

diken çiçeğim
daha çok çekilecek

diken çiçekciğim
makinalara gülümseyecek

diken çiçekciğim
rengarenk küpesiyle
gülümseyecek

bir tane dikenimmmm

--

neydi ne oldu türkü oldu bu diken sonra o çiçek.... kimseye zararı yok ama ona dokunan zarar görür:)

tepede...
bağırıyor her yöne

duyan yok;
gibi gözüküyor

aslında anlayan yok
söylediklerini

bir an
söylemek istediklerini
anlatamadığını
anladım.

o an
yorulduğunu hissettim
ve nefessiz kaldığını

nefes alacak gücü kalmadığını

etrafa bakındı
yavaşca

gökte bir canlı
ucuyor ve ötüyordu

o da onu anlamıyordu
şüphesiz

sonra bir esinti belirdi

kendi kendine salanıyordu.

durdu
uzandı yere
yavaşca

bakındı gök yüzüne
anlamıştı;
tepede uçan canlının
martı olmdğını
bir şahindi o.

korkudan;
başı dönmüştü
oysa.

korkudan,
ve yem olmaktan.

sesler git gide
yükseliyordu,
anlamıştı;
daha çok yaklaştığını

nefesleri iyice azaldı.
kanı donmuştu sanki

rüya mıydı acaba hissettikleri.

rüya görülmeden
hissedilebilir miydi?

sesler beyninde yankılanıyordu:
kulaklarını kapattı;
ama hala duyuyordu.

delirmişti biraz
hissedebiliyordum;
en azından öyle düşünüyordu.

ama göremiyordu hiç birşey

görmüyor muydu acaba.

evet evet görmüyordu.

yanına gittim
seslendim.

sarıldı bana
büyük bir mutlulukla

ben de ona sarıldım

beni de görmüyordu;
ama alıyordu;
ter kokumu...

oysa kendi kokusuydu o
o da sırılsıklam olmuştu
çünkü...

ya da onun düşüncesi içinde
ben aslında yoktum.
(....)

sanat

Sanat hiç alkol almadan kendinden geçmektir.
Hem günah değildir, sevaptır;
iyilikleri öyle bir sanatla yorumlarız ki
herkes örnek alır,
kötülükleri öyle bir sanatla gösteririz ki
herkes ders alır.

24.03.2010,Isparta
alimertunal

beyaz sayfalarım

ben,
yaptıklarım,
gördüklerim,
hayatım
beyaz sayfa mıdır?



üstüne siyahlar katıp
içine tüm renkleri sığdırabildiğim;
hayat,
ben
ve çevrem
ve hayatım
renklenip siyahlaşan
ve....
ardından
beyazlaşmak mıdır?


beyaz sayfanın içine
tüm "ben"i yazaıp çizemde
sığar mı
o binlerce beyaz sayfaların içine?

beyaz sayfaları
doldurduğum için kararır da
geri dönüşüm kutusuna atılmış gibi
tekrar manalaşabilir mi
o geri dönen beyaz sayfalarla?

peki ne kadar doldurabilirim ki ben bu sayfaları...
deliye dönmeden?

peki sırf beyaz kalsın diye boş bıraksam
o hayatımın beyaz sayfacıklarını
ne kadar gelişebilirim ben oturduğum yerde...

24.03.2010, Isparta
aimertunal

bir tekerlemece

tunç tunç tunç birader
kimlerdensin sen bilader
yollar seni milyarder
anadolu satar nesi heryerden