tepede...
bağırıyor her yöne
duyan yok;
gibi gözüküyor
aslında anlayan yok
söylediklerini
bir an
söylemek istediklerini
anlatamadığını
anladım.
o an
yorulduğunu hissettim
ve nefessiz kaldığını
nefes alacak gücü kalmadığını
etrafa bakındı
yavaşca
gökte bir canlı
ucuyor ve ötüyordu
o da onu anlamıyordu
şüphesiz
sonra bir esinti belirdi
kendi kendine salanıyordu.
durdu
uzandı yere
yavaşca
bakındı gök yüzüne
anlamıştı;
tepede uçan canlının
martı olmdğını
bir şahindi o.
korkudan;
başı dönmüştü
oysa.
korkudan,
ve yem olmaktan.
sesler git gide
yükseliyordu,
anlamıştı;
daha çok yaklaştığını
nefesleri iyice azaldı.
kanı donmuştu sanki
rüya mıydı acaba hissettikleri.
rüya görülmeden
hissedilebilir miydi?
sesler beyninde yankılanıyordu:
kulaklarını kapattı;
ama hala duyuyordu.
delirmişti biraz
hissedebiliyordum;
en azından öyle düşünüyordu.
ama göremiyordu hiç birşey
görmüyor muydu acaba.
evet evet görmüyordu.
yanına gittim
seslendim.
sarıldı bana
büyük bir mutlulukla
ben de ona sarıldım
beni de görmüyordu;
ama alıyordu;
ter kokumu...
oysa kendi kokusuydu o
o da sırılsıklam olmuştu
çünkü...
ya da onun düşüncesi içinde
ben aslında yoktum.
(....)
