hüzün gider,
mutluluk gelirdi
ben küçükken
ağlardım
üzüntüden, korkudan
gene gülerdim
az daha büyüyünce
koşardım;
düşerdim de
acı çekerken
çekmez olurdum
daha da büyüyünce
severdim;
terkederdi
kaçar gömerdim içime
çok daha büyünce
çok daha büyüyünce
içerdim dindirirdim
açılan yaralarımı
çok daha büyünce
söylerdim;
ağzımdan çıkanları
bir bir
bir bir
yaşardım tekrar
ağlardım;
gülerdim
gülerdim;
acılara
dalga geçerek
hatta
kahkaha ile
kahkaha ile
dalga geçiyorum;
yaşadığım,
bu hayatla;
ne kadar mantıksız
diye
ne kadar mantıksız
değil mi?
yaşadıklarımız
ama;
ya yaşattıklarımız;
kendimizi sevdirtsek
o bırakmaz bizi,
biz sevsek
o kaçar bizden,
baksana
ne yaşatıyoruz
hayatımıza...
hayatım;
gerçekten bunumu
istemişti.
yoksa(!);
gerçekten yazılmış işte;
değişen bişey yok.
ey yazılanlar
oynama;
geleceğimle
oynama
yaşantımla
bırak da
-özgür-
yaşayayım.
isyan ettirme;
huzur içinde
yatmadan,
huzur içinde
yaşayayım!
bir bir
3.10.2007
00:15
alimertunal
eskişehir
