18 Kasım 2009 Çarşamba

oturduğum sırada yanıbaşımda kimse yoktu.

re.merve erdem'in okulda sırada yanımda kimse yoktu sözünden yola çıkarak yazılmıştır tarafımdan.


okuldayım;
sırada yalnz başıma oturmuş
dersi dinliyorum

aslında dersi;
dinlediğimden şüpheliyim
sanırım;
dinlemiyordum.

öte yana bakıyorum,
hperkesin sırasında
2 kişiler oturmuş
bense yalnız oturuyorum

neden acaba?
çok mu hareketliyim?

yoksa dışanması gereken
bir öğreci miyim?

yoksa ne?

neden tek başıma oturdum?
özel bir öğrenci miyim yoksa?

işitme kaybım var benim doğru ya...

ama ne alaka?

bir ara biri oturuyordu yanımda?
ne oldu ona?

gitmiş.

kokuyor muydum yoksa:)

kokuşmuş muydum?

yoksa kötü biri miydim acep?

yok bea yalnız bırakmışlardı beni?

ben yalnızlığın gücüne şahit oldum!
öyleki etrafımdakileri daha iyi görüyordum.
görme kabiliyetim gelişmiş ya;
gözlük takmaya başlamıştım.
daha neler:)))

yalnızlık benim için iyi arkadaştı
kötü değil.

etrafımda olan biteni daha iyi gördüm.
kimin ne olduğunu,
neyin ne olduğunu.
gözlemlemeyi öğrendim.

bugün yalnızlıkla arkadaşlık etsem.
yanımda canlı bir kedi olsa bana yeterdi sanırım.

ya da bitki...

konuşmuyorlar.
sahtekarlık yapmıyorlar.
sen ona iyi baktığın müddetçe..

ama insan öyle değil.

işte o boş sıra...
kanıt olsun.

alimertunal

1 yorum:

morvi dedi ki...

o bir anlık düşünceydi,
varolma kavgasıydı o dönemlerin.

olsun artık
öyle zaman geldi insanlardan kaçar oldum

o zaman
yalnızlığın da en iyi arkadaşlardan
biri olduğunu öğrendim

ve senden de öğrendim..

saol..

:)